Week 7

Beste lezer,

Wanneer had jij voor het laatst post? Nee, niet in je mailbox. Post in je brievenbus. Je weet wel, die gleuf op de rooilijn tussen straatkant en jouw eigendom. Die blikken doos die tegenwoordig alleen maar reclamefolders, buurtkrantjes en rekeningen uitspuwt en zelfs dat laatste dringen ze je tegenwoordig via virtuele weg op. Vorige week nog? Ach, een geboortekaartje van een kennis. Ja, daar lijkt die arme brievenbus aan te bezwijken want met uitzondering van occasionele geboortes, huwelijken, overlijdens en de jaarlijkse eindejaarsrush naar het postpunt weet niemand meer hoe een postzegel eruit ziet. Leg je kind in tijden van email, sms en blackberry maar eens uit dat je het vroeger ‘aanvroeg’ met je lief via een echte papieren liefdesbrief in een even authentieke enveloppe. Dat je dagen moest wachten tegen dat die op zijn bestemming arriveerde en, als het object van jouw affectie zo vriendelijk was om meteen een reactie te bedenken, jij evenveel dagen moest wachten eer je het zo fel begeerde antwoord kon lezen.
Echte post dus. Zoals een brief van iemand die je iets op originele wijze wil meedelen. Nu wordt het moeilijk, hé? Eerlijk? Ik moest zelf ook even nadenken, hoor. Mijn laatst ontvangen brief dateert van vorige zomer. Daarvoor was het ook alweer anderhalf jaar geleden dat ik er nog eens een had gekregen. Ik heb het onthouden omdat ik die van vorige zomer bij heb gehouden. Zo speciaal vond ik het. Hij kwam van Ellen, mijn beste vriendin. Ze was met vakantie in het zuiden van Frankrijk en had geen toegang tot de moderne communicatiemiddelen, zoals dat heet. Ellen had net mijn debuut uitgelezen en was daar zo van onder de indruk dat ze niet kon wachten tot ze thuis was om haar hart te luchten. Daarom besloot ze haar emoties neer te schrijven en ze me op te sturen. Dank je Ellen, om mijn brievenbus te gebruiken waarvoor ze dient. Een echte brief, met echte gevoelens.
Het is Valentijn en zelfs in tijden van crisis koopt iedereen erop los. Dit jaar neem ik me voor daar niet aan mee te doen. Deed ik vroeger ook al niet maar kom. Ik schrijf mijn wederhelft een brief. Een echte, met echte gevoelens, op papier, in een enveloppe met een postzegel naar ons eigen adres.

Tot volgende week,
Anne