Week 28

Beste lezer,

Een tijd geleden werd ik door Deus ex Machina, een literair tijdschrift, uitgenodigd voor een fotoreportage. Het opzet was om enkele licht erotische foto’s te maken in de stijl van de jaren dertig. Erg vintage dus. Ik mag dan wel niet over de maatschappelijk aanvaarde ideale maten beschikken en hier en daar ontbreekt er een stukje maar toch wilde ik het aanbod niet afslaan. Waarom? Omdat ik een dergelijke reportage nog nooit gedaan had. Voor alles een eerste keer zeg maar. Mijn stervende grootvader vertelde mij twintig jaar geleden dat hij geen spijt had van de zaken die hij verkeerd had gedaan, wel van die, die hij niet had gedaan. Ik heb dat altijd in mijn geheugen geprent.
Zo eindigde ik op een van de eerste warme dagen van deze lente via de achterdeur, want de voordeur klemde, in de gedateerde keuken van een zevenenzeventig jarige vrouw en haar inwonende volwassen zoon. Ik kreeg een glas water om de zenuwen door te spoelen en zag dat de oven dienst deed als opbergmeubel. Die had zijn laatste cake gebakken. De bejaarde dame leidde me rond in haar woonkamer en toonde me trots haar collectie ‘Bervoetsen’. Ik ken het verschil tussen een Rubens, een Van Gogh of een Monet dankzij enkele lessen esthetiek uit de humaniora maar ik ben geen schilder en Bervoets zei me tot voor kort niet veel. Ik wenste dat er wodka in plaats van water in mijn glas zat. Geduld veinzend bekeek ik de verzameling tot haar zoon, Mozes, me kwam vertellen dat zijn studio klaar was. Daar werden enkele kledingstukken geëvalueerd op hun geschiktheid. Onwennig kleedde ik me uit. Er was geen gordijn waarachter ik me kon verschuilen voor zijn blikken en ik kreeg onomwonden te horen wat hij van mijn lichaam vond. Dat gaf me zelfvertrouwen. We startten de reportage in volledige klederdracht die ik langzaam van mijn huid afpelde tot... Hoe de reportage eindigde zien jullie in het juli nummer van DEM. Ik kan wel vertellen dat ik het een erg leuke ervaring vond. Als ze het me morgen vragen, doe ik het opnieuw maar dan liefst zonder ‘Bervoetsen’ en met een glas wodka…

Tot volgende week,
Anne