Week 41

Beste lezer,

Langzaam groeit bij mij het besef dat niets is wat het lijkt. Een ‘goedendag’ betekent niet altijd een goede dag. Net zoals het antwoord op de vraag: ‘Hoe gaat het ermee?’ steevast een welgemeende ‘Goed.’ oplevert. Zelfs al heeft de geadresseerde een blik die op half zes staat, toch gaat alles goed. Mensen hebben het ook altijd te druk. Te druk voor een praatje. Te druk om even voor het rode stoplicht te staan. Te druk om op de school van de kinderen eens een verfborstel vast te nemen. Te druk om met diezelfde kinderen een gezelschapspelletje te spelen. Die dumpen we toch fijn voor het kleine scherm terwijl we voor de achtenvijftigste keer die dvd van Cars in de gleuf proppen. Aan iedereen die het horen wil, vertel je dat je het druk hebt alsof drukte gelijk staat aan succes. Het is cool om het druk te hebben! Ik was ook zo. Wij waren vroeger ook zo. Zo druk dat we wekelijks een avondje quality time inplanden omdat we het risico liepen elkaar een hele week voorbij te lopen. Tegenwoordig hebben we in ons huishouden een aantal nieuwe gewoonten ingevoerd. De weekends zijn heilig. Geen werk van vrijdagavond tot maandagmorgen. Koen doet Niels elke morgen naar school zodat hij zijn zoon iedere dag zeker gezien en gesproken heeft en probeert om voor bedtijd thuis te zijn. Het resultaat is dat we die wekelijkse afspraak niet meer nodig hebben. We zien en spreken elkaar nu elke dag. Hoewel we meer werken dan vroeger hebben we toch meer vrije tijd. Mij zal je nooit meer horen zeggen dat ik het te druk heb als dat niet zo is. Als ik je een goedendag wens, wens ik je ook echt een goede dag. Ik ben wie ik ben, ik zeg wat ik denk…

Tot volgende week,
Anne