Week 40

Beste lezer,

Deze week schrijf ik mijn bijdrage met opzet in het holst van de nacht want het spookt hier. Nee, geen gegrinnik, het spookt hier echt! Het begon drie weken geleden met een lamp die sprong. Geen bijzondere gebeurtenis, denk je. Wacht maar! Twee dagen later valt een simpel glas zomaar uit de kast alsof iemand het van binnen naar buiten duwde. Koen en ik zitten op een avond rustig in de salon te praten terwijl de televisie plots uit het niets aan en even later ook weer uit wordt geschakeld. Nee, geen van ons zat op de afstandsbediening! Op een half uurtje tijd gaat het toestel diverse keren aan en uit. Wat vind je van de volgende: Op een andere avond zit ik in de sofa en staar in het vlammetje van een kaars tot ineens de glazen kaarsenhouder perfect doormidden breekt net op het moment dat ik de kaars wil uitblazen. Ondertussen hebben we hier een lichtpunt waarvan de bedrading plots niet meer werkt en een spot die, als we ze aansteken, begint te knipperen. (Nee, Niels speelt niet met de schakelaar!) Daarbovenop hebben in totaal drie lampen de geest gegeven waarvan een met wat vuurwerk erbij en bij de laatste explodeerde de glasbol meteen mee. Het televisietoestel heeft ook nog een keertje zijn kuren gekregen en de helft van onze glazen liggen in scherven. Straks drinken we uit bekertjes. Kaarsen durven we niet eens meer aansteken. Kijk, ik ben een rationeel denkend mens maar ik begin mij af te vragen wie ik moet bellen, een goede elektricien of een lokale heks om die geest uit mijn huis te verdrijven? Ik zal al maar beginnen met de sluimerstand van de televisie uit te schakelen en een flinke hoeveelheid drinkglazen, lampen en spots in te slaan. Kurt, kom jij dan alsjeblieft even naar dat lichtpunt kijken?

Tot volgende week,
Anne