Week 38

Beste lezer,

Niets is wat het lijkt te zijn. Dat is wat ik deze week, in mijn eerste echte les literaire creatie, heb geleerd. Een stuk tekst, gedicht of proza, kan door de auteur beladen zijn met een specifieke boodschap maar dat is slechts van triviaal belang. Niet wat de schrijver wil zeggen maar hoe hij het zegt is van belang. Tot zover mijn gepreek van deze week. Van die les is me naast de spelregels der enjambementen en haiku’s echter nog iets opgevallen. Namelijk de mapjes van Frank. Ik vermoed dat we tegen de lente van volgend jaar allemaal stapels papier met ons mee zullen zeulen naar het cultureel centrum in Aalst. Allemaal netjes geordend volgens auteur en onderwerp. Tegenwoordig kan men daarvoor in de verschillende winkels voor kantoorbenodigdheden uit een brede waaier kiezen. Ik betwijfel of je Frank ergens begin september in dergelijke zaken zult tegenkomen want terwijl ik minutenlang debatteerde over welk merk en kleur mapjes ik zou kiezen zat Frank rustig met een Duvel in de hand in het zonnetje op zijn terras. En gelijk had hij! Waarom ik daar zo zeker van ben? Ken je die kartonnen waarmee bakken bier overtrokken worden en vastgezet op de vier flesjes in de hoek? Ja? Wel, haal die kartonnen er voorzichtig af en vouw ze netjes in twee met de merknaam naar binnen en het ideale klassementsmapje is geboren. De verspreiding van dit lumineuze idee heeft mij wel een Duvel gekost maar die prijs ben ik geheel bereid te betalen. Zo tegen september, volgend jaar… Niets is wat het lijkt te zijn…

Tot volgende week,
Anne