Week 45

Beste lezer,

Wat wonen wij toch in een vreemd land met een bizar rechtssysteem. Een rechtssysteem dat zonder problemen mensen veroordeelt voor moord op basis van een buikgevoel, maar dat buikgevoel evenzeer weer opbergt als de aanklacht op leugens is gebaseerd. Ik verklaar mij nader. Wij wonen in een nieuwbouwwijk met kleine smalle tuintjes. Slechts vijf meter breed. Om iedereen de nodige privacy te geven werden de hekkens in de meeste gevallen met klimop of riet gedekt. Wij hadden in mondeling overleg en in goed vertrouwen met de buren voor klimop gekozen. Ze stonden erop te kijken terwijl ik met een hand alles in de grond plantte. Anderhalf jaar later weigeren wij om voor de zoveelste dag op rij een oogje te houden op het kleutertje, dat de stiefmoeder meestal onbewaakt in hun tuin achterlaat. Nog voor we goed en wel met onze ogen kunnen knipperen, zitten we bij de vrederechter voor het onrechtmatig aanplanten van klimop. Alle verzoeningspogingen en gezond verstand van onze kant ten spijt maar tegenpartij blijft beweren dat ze nooit toestemming gaf tot de aanplanting ervan. Dan te weten dat ze eind vorig jaar aan ons vroegen om nog meer klimop aan te planten wat wij niet echt meer zagen zitten en het wordt nog erger. De buurman in kwestie laat in de aanloop naar de zitting links en rechts vallen dat hij, als politieagent, dat zaakje met zijn ogen dicht wint want hij kent deze en gene persoonlijk. Wij geloven onze oren niet maar wetende dat ons alleen naïviteit verweten kan worden – omdat we niets op papier zetten – wachtten we vol goede moed het verdere verloop af. Vandaag is echter gebleken dat Vrouwe Justitia toch niet zo blind is want raad eens: de klimop moet eruit. Ons vertrouwen in het Belgisch rechtssysteem is verdwenen. Toch hebben Koen en ik niet alles verloren want wij hebben onze waardigheid nog. Wij kunnen nog in de spiegel kijken en zeggen dat we eerlijke mensen zijn. Wij zijn opgevoed met het principe dat een woord ook bindend is. Jammer dat niet iedereen er zo over denkt. Ach, wij hoeven ons niet te schamen.

Tot volgende week,
Anne

[Noot van de webmaster: Art. 25 GW: De drukpers is vrij; de censuur kan nooit worden ingevoerd; geen borgstelling kan worden geëist van de schrijvers, uitgevers of drukkers. Wanneer de schrijver bekend is en zijn woonplaats in België heeft, kan de uitgever, de drukker of de verspreider niet worden vervolgd.]